ప్రేమ కోసం రాజసభ వరకు వచ్చిన అలంకారవతి కథ అలంకారవతి చంద్రవర్మను వెంటబెట్టుకొని రాజసభకు వెళ్ళింది. రాజుకు నమస్కరించి అక్కడ నిలబడింది. చంద్రవర్మ ఆ రాజును ఆశీర్వదించాడు. అందగాడైన చంద్రవర్మ గొప్ప తేజస్సుతో, మన్మథుడిలా ప్రకాశిస్తూ ఉండటం చూసి, ఆ పట్టణ ప్రభువైన మహేంద్రవర్మ ఆశ్చర్యపోయాడు. రాజు వారిని కూర్చోమని చెప్పి, వేశ్య కూతురైన అలంకారవతిని చూసి ఇలా అడిగాడు: "ఓ అందగత్తె! నువ్వు ఎవరివి? ఈ నగరంలోనే ఉంటావా? నిన్ను నేనెప్పుడూ చూడలేదే! ఈ బ్రాహ్మణోత్తముడు ఎవరు? ఇతడిని ఇప్పుడు ఇక్కడికి ఎందుకు తీసుకొచ్చావు? మీరు వచ్చిన కారణం ఏంటో వివరించు." అందుకు అలంకారవతి రాజుతో ఇలా అంది: "మహాప్రభూ! నేను ఈ నగరంలోనే పేరుపొందిన ఒక వేశ్య కుమార్తెను. నా పేరు అలంకారవతి. నేను ఒక వ్రతాన్ని నియమంగా పెట్టుకుని, మా వేశ్య కుల మర్యాద అయిన వ్యభిచార వృత్తిని వదిలేశాను. బయటి ప్రపంచానికి కూడా తెలియకుండా ఇప్పటివరకు ఇంట్లోనే కాలం గడిపాను. అందుకే మీరు నన్ను చూసే అవకాశం రాలేదు." ఆ తర్వాత ఆమె తన వ్రతం వివరాలను, ఆ బ్రాహ్మణుడు తన ఇంటికి రావడం, అతడిని చూసి తాను మోహించి, నిద్ర లేపడానికి పడిన తాపత్రయాన్ని, తన మనసులోన...
పరశురాముడు రాముడితో ఇలా అన్నాడు : రామా! నీవు గొప్ప పరాక్రమవంతుడవని విన్నాను. శివధనుస్సును విరిచావు అంట గదా! అది చాలా గొప్ప విషయమే. ఆశ్చర్యాన్ని కూడా కలిగిస్తోంది. అయితే నీ శక్తి పరాక్రమాలేమిటో స్వయంగా చూడాలని ఒక ధనుస్సును తీసుకొచ్చాను. ఇది నాకు జమదగ్ని మహర్షి అయిన నా తండ్రి నుండి సంక్రమించింది. దీన్ని ఎక్కుపెట్టి బాణం వేస్తే, నేను కూడా నీ పరాక్రమాన్ని మెచ్చుకొని నీతో ద్వంద్వయుద్దానికి అంగీకరిస్తాను. ఎందుకంటే లోకంలో ఇద్దరు రాముళ్ళు ఉండకూడదు. రాముడో, పరశురాముడో ఎవరో ఒక్కరే ఉండాలి.
దశరథ మహారాజు దీనుడై, వాడిపోయిన ముఖం పెట్టుకొని పరశురాముడితో ఓ రామా! క్షత్రియులపై కోపాన్ని తొలగించుకొని చాలాకాలంగా శాంతంగా ఉంటున్నావు గదా? ఉన్నట్లుండి పసిబాలురైన నా కుమారులపై ఎందుకు కోపం ప్రదర్శిస్తున్నావు? నువ్వు భృగువంశీయ బ్రాహ్మణుడవు. దేవేంద్రుని ముందు శపథం చేసి అస్త్రసన్యాసం చేశావు. ఈ భూమినంతా కశ్యపునికి దానం చేసి గొప్ప ధార్మికుడవై, మహేంద్ర పర్వతంపైన తపస్సు చేసుకుంటున్నావు గదా!
ఓ మహామునీ! ఈ రోజు అకారణంగా మా అందరిపైనా ఎందుకు కోపగించుకుంటున్నావు. మా వినాశాన్ని కోరివచ్చావా? రాముడు మరణించిన మేమందరమూ మరణిస్తాం. నా కుమారులకు అభయం ఇవ్వు. నా కోరిక మన్నించు అని అన్నాడు.
అప్పుడు పరశురాముడు రాముడితో ఇలా అన్నాడు : ఓ రామా! నీవు నరశ్రేషుడవైతే, ఇచట రెండు ధనుస్సులు ఉన్నాయి. అవి ఐహుశ్రేష్టమైనవి. వాటిని విశ్వకర్మ నిర్మించాడు. ఇవి దేవలోకానికి చెందినవి. అందులో ఒకటి త్రిపుర వినాశానికి దేవతలు శివునికిచ్చారు. దానిని నీవు విరిచావు. ఇక రెండవది దానిని దేవతలు విష్ణువు కిచ్చారు. ఈ విష్ణు ధనుస్సు కూడా అతి పవిత్రమైనది, దృఢమైనది.
దేవతలందరూ శివ, విష్ణుల బలాబలాలు తెలుసుకోగోరి బ్రహ్మను అడిగారు. అప్పుడు బ్రహ్మ వారిద్దరికీ మిథ్యావైరం కల్పించాడు. వారిరువురూ ఒకరి నొకరు జయించాలనే పట్టుదలతో భయంకరంగా పోరాడారు. విష్ణువు తన శక్తినంతా కూడగట్టుకొని ఒక్క హూంకారం చేశాడు. దాంతో శివధనుస్సు జడమైపోయింది. దాంతోపాటు లోకాలన్నీ చైతన్యాన్ని కోల్పోయి జడమయ్యాయి. ఆ విపరీత పరిణామానికి, దేవతలు, బుషులు, చారణులు తల్లడిల్లిపోయారు. బ్రహ్మాది దేవతలంతా వచ్చి ప్రార్ధించగా వారివురూ శాంతించారు. శివధనుస్సు జడమై పోవటం వలన విష్ణుశక్తియే గొప్పదని తీర్మానించారు. కోపించిన శివభగవానుడు, జడమైపోయిన శివధనుస్సును రాజర్షియెన దేవరాతునకిచ్చాడు.
ఓ రామా! ఈ ధనుస్సు శత్రు వినాశకరమైనది. విష్ణువు, భృగు వంశానికి చెందిన బుచీకునకు న్యాసంగా ఇచ్చాడు. మహాత్ముడూ, కర్మ మార్గావలంబీ అయిన ఆ బుబీకుడు నా తండ్రి అయిన జమదగ్నికి ఇచ్చాడు. మహాతపస్పంపన్నుడైన నా తండ్రి నిరాయుధుడుగా ఉన్నప్పుడు కార్తవీర్యార్డునుడు నా తండ్రిని చంపాడు.
దారుణంగా, అతికిరాతకంగా నా తండ్రిని చంపిన క్రోధంతో నేను అనేక పర్యాయాలు క్షత్రియ జాతియందు పుట్టిన ప్రతివాణ్ణి చంపుతూ వచ్చాను. ఈ భూమినంతా జయించాను. చివరకు మహాత్ముడైన కశ్యపునకు ఈ భూమినంతా దానం చేశాను. పిదప మహేంద్ర పర్వతానికి పోయి తపస్సు చేసుకుంటున్నాను.
పరాక్రమవంతుడవైన ఓ రామా! ఇప్పుడు నీవు శివధనుస్సును విరిచావని తెలిసింది. అందుకే వేగంగా నిన్ను చూచేందుకు వచ్చాను. క్షత్రియుడవైతే, క్షత్రియ ధర్మాన్ని పాటించి శ్రేష్టమైన ఈ విష్ణు ధనుస్సును స్వీకరించు. నారి సంధించు. బాణము నెక్కుపెట్టు. అట్లా చెయ్యగలిగితే నీతో ద్వంద్వయుద్ధం చేస్తాను.
దశరథుడు అయోధ్యకు చేరటం పరశురాముడు. వెళ్ళగానే రాముడు. విష్ణుధనుస్సును, బాణాలను. వరుణ దేవునికి సమర్పించాడు. దశరథునికి వసిష్టాది. మహర్షులకు నమస్కరించి తండ్రిని వ్యాకులపాటు చెందవలదని ఊరడించాడు. అప్పుడు రాముడు దశరథుడితో ఇలా అన్నాడు: తండ్రీ! పరశురాముడు వెళ్లిపోయాడు. ఇక నీవు ఆతడిని గూర్చి చింతించటం మాను. మనమందరమూ అయోధ్యకు పోదాం. వాన చినుకులకు ఎదురు చూచే చాతక పక్షులవలె సైన్యమంతా నీ ఆజ్ఞలకై వేచి ఉంది. వారందరికీ అయోధ్య వైపు ప్రయాణానికి అనుమతి ఇవ్వు అని అన్నాడు. రాముని మాటలు విన్న దశరథుడు స్పృహని తిరిగి పొందాడు. పుత్రుని ప్రేమానురాగాలతో కౌగలించుకున్నాడు. ఆయనకంతా ఒక కలలాగా అనిపించింది. రాముడు పునర్థన్మ ఎత్తినట్లుగా ఆనందపడిపోయాడు. దశరథుని పరివారమంతా అయోధ్యా నగరం చేరుకున్నారు. నగర వీథులన్నీ నీళ్ళుచల్లి, వీథి వీథికీ తోరణాలు కట్టారు. ప్రజలంతా ఆనందోత్సాహాలతో నాట్యం చేశారు. మంగళవాద్యాలెన్నో మోగించారు. ప్రజలు, మంత్రులు ఎదురు వచ్చి స్వాగత వచనాలు పలికారు. వారంతా అంతఃపురానికి చేరుకున్నారు. కౌసల్య, సుమిత్ర, కైకేయిలు ఎదురువచ్చి సీత, ఊర్మిళ, మాండవీ, శృతకీర్తులను అనురాగంతో అ...
శివ ధనస్సు పూర్వం దక్ష ప్రజాపతి శివుడికి హవిస్సులు ఇవ్వని యాగము ప్రారంభించాడు. శివుడులేని చోట మంగళం ఎలా ఉంటుందని దక్షుని కుమార్తె అయిన సతీదేవి (పార్వతీదేవి); యోగాగ్నిలో శరీరాన్ని వదిలింది. ఆగ్రహించిన శివుడు రుద్రుడయ్యాడు. అసలు ఇలాంటి యాగానికి దేవతలు ఎందుకు వెళ్ళారని ఆయన ధనుస్సు పట్టుకున్నాడు, వెంటనే దేవతలు ప్రార్థించగా ఆయన శాంతించాడు. ఆ ధనుస్సుని జనక మహారాజు వంశములో పుట్టిన దేవరాతుడు అనే రాజు దగ్గర న్యాసంగా (అంటే కొంతకాలం ఉంచారు) ఉంచారు. అప్పుడా దేవరాతుడు ఆ ధనుస్సుని ఒక మంజుషలో (పెద్ద పెట్టె) పెట్టాడు. చక్రాలున్నా ఆ మంజుషలో శివ ధనుస్సు ఉండగా తొయ్యాలంటే దాదాపు 5000 మంది కావాలి. అలా ఆ విదేహ వంశీయులు ఆ శివ ధనుస్సుని రోజు పూజిస్తూ, పరమ పవిత్రంగా చూసుకుంటూ ఉన్నారు. అలాగే నేను ఒకప్పుడు యజ్ఞము చేద్దామని భూమిని దున్నుతున్నాను. అలా దున్నుతున్నప్పుడు నాగటి చాలుకి తగిలి ఒక బాలిక తనంత తానుగా పైకి లేచింది. నాగటి చాలుకి తగిలి పైకి వచ్చింది కనుక, అలాగే భూమికి ఉన్నంత ఓర్పు ఉన్నది కనుక ఆమెని సీతా అని పిలిచాము (జనకుని కూతురు కనుక జానకి, మిథిలానగరంలో పుట్టింది కనుక మైథిలి, దేహం మీద భ్రాంతిలేన...
గొప్ప త్యాగం శివానందుడు అనే వ్యక్తి ఒకనాడు అరణ్య మార్గంలో వస్తుండగా ఒక రాక్షసుడు అతనికి ఎదురొచ్చి “ఓయి మానవుడా! నేను మిక్కిలి ఆకలితో ఉన్నాను. నిన్ను తినేస్తాను" అన్నాడు. శివానందుడు చేతులు జోడించి "రాక్షసోత్తమా! నేను నా కుమారై వివాహం కోసం ఆభరణాలు తీసుకుని వెళుతున్నాను. ఇవి ఇంటిలో ఇచ్చి మరల వచ్చి నీకు ఆహారం కాగలను” అన్నాడు, "వెళ్లి త్వరగా రా” అన్నాడు రాక్షసుడు. శివానందుడు త్వరగా ఇంటికివెళ్లి నగలు తన భార్య చేతికిచ్చి "అమ్మాయి వివాహం చక్కగా జరిపించు. నేను రాక్షసునికి ఆహారంగా వెళుతున్నాను." అని విషయం వివరించాడు. చాటునుండి ఇది విన్న శివానందుడి తనయుడు తండ్రి కంటే ముందుగానే పరుగుపరుగున రాక్షసుడి వద్దకు వచ్చి “నా తండ్రికి బదులుగా నన్ను ఆహారంగా స్వీకరించు" అన్నాడు. అంతలో శివానందుడు వచ్చి కుమారుడిని వదిలివేసి, తనను తినమని అన్నాడు. వీరిద్దరూ వాదులాడుకుంటూ ఉండగానే దూరం నుంచి కర్ర సాయంతో ఒక వృద్ధుడు వచ్చి "నేను శివానందుడి తండ్రిని. నన్ను తిని వాళ్లను వదిలేయి" అన్నాడు. అంతలో ఒక ముత్తయిదువ వచ్చి "భర్తనో, కొడుకునో కోల్పోయి నేను జీవించ లేను, నన్ను తిను"...
Comments