ప్రేమ కోసం రాజసభ వరకు వచ్చిన అలంకారవతి కథ అలంకారవతి చంద్రవర్మను వెంటబెట్టుకొని రాజసభకు వెళ్ళింది. రాజుకు నమస్కరించి అక్కడ నిలబడింది. చంద్రవర్మ ఆ రాజును ఆశీర్వదించాడు. అందగాడైన చంద్రవర్మ గొప్ప తేజస్సుతో, మన్మథుడిలా ప్రకాశిస్తూ ఉండటం చూసి, ఆ పట్టణ ప్రభువైన మహేంద్రవర్మ ఆశ్చర్యపోయాడు. రాజు వారిని కూర్చోమని చెప్పి, వేశ్య కూతురైన అలంకారవతిని చూసి ఇలా అడిగాడు: "ఓ అందగత్తె! నువ్వు ఎవరివి? ఈ నగరంలోనే ఉంటావా? నిన్ను నేనెప్పుడూ చూడలేదే! ఈ బ్రాహ్మణోత్తముడు ఎవరు? ఇతడిని ఇప్పుడు ఇక్కడికి ఎందుకు తీసుకొచ్చావు? మీరు వచ్చిన కారణం ఏంటో వివరించు." అందుకు అలంకారవతి రాజుతో ఇలా అంది: "మహాప్రభూ! నేను ఈ నగరంలోనే పేరుపొందిన ఒక వేశ్య కుమార్తెను. నా పేరు అలంకారవతి. నేను ఒక వ్రతాన్ని నియమంగా పెట్టుకుని, మా వేశ్య కుల మర్యాద అయిన వ్యభిచార వృత్తిని వదిలేశాను. బయటి ప్రపంచానికి కూడా తెలియకుండా ఇప్పటివరకు ఇంట్లోనే కాలం గడిపాను. అందుకే మీరు నన్ను చూసే అవకాశం రాలేదు." ఆ తర్వాత ఆమె తన వ్రతం వివరాలను, ఆ బ్రాహ్మణుడు తన ఇంటికి రావడం, అతడిని చూసి తాను మోహించి, నిద్ర లేపడానికి పడిన తాపత్రయాన్ని, తన మనసులోన...
Get link
Facebook
X
Pinterest
Email
Other Apps
బ్రహ్మ రాక్షసుడు చంద్రవర్ణుడితో సంభాషించడం || Brahmarakshasudu Chhandravarnuditho Sambhashinchadam || Bhatti Vikramarka Kathalu || PART 7
Get link
Facebook
X
Pinterest
Email
Other Apps
-
బ్రహ్మరాక్షసుడు చంద్రవర్ణుడితో సంభాషించడం
చంద్రవర్ణుడు ఏ చెట్టు నీడలో పడుకున్నాడో ఆ రావి చెట్టుపై చాలా సంవత్సరాల నుండి ఒక బ్రహ్మ రాక్షసుడు నివసిస్తున్నాడు. అతడు ప్రతిరోజు మధ్యాహ్న కాలం దిగివచ్చి మనిషి రూపం దాల్చి ఆ జలాశయంలో స్నానం చేసి అతని నిత్య కృత్యాలు పూర్తి చేసి మరలా తిరిగి ఆ చెట్టు ఎక్కి అతడు తపస్సు చేస్తూ ఉండేవాడు. ఆ రోజు కూడా ఆ బ్రహ్మ రాక్షసుడు తన అలవాటుగా చెట్టుపై నుండి దిగివచ్చి ఆ వృక్షం దగ్గర పడుకుని నిద్రపోతూ ఉన్నా ఆ అందమైన బ్రాహ్మణుని చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు, కొంతసేపు అతనినే అలాగే చూస్తూ నిలుచున్నాడు పిమ్మట ఆ జలాశయం లోకి వెళ్లి నిత్య కృత్యాలు చేసి మరల చెట్టు దగ్గరికి వచ్చి గాఢ నిద్రపోతున్న అతని వృత్తాంతం అడిగి తెలుసుకోవాలని అనుకొని అతని తట్టి నిద్రలేపాడు.
అంతలో చంద్రవర్ణుడు టక్కున లేచి కూర్చొని కన్నులు నలుపుకొని తన ముందు నిలుచుని ఉన్న మహా తేజస్వియైన బ్రహ్మరాక్షసుడిని చూసి అంతట నిర్మానుష్యమైన చోట హఠాత్తుగా అతడు కనబడే సరికి ఆశ్చర్యపోయి అతనిని చూసి తనలో తను ఇలా అనుకున్నాడు: ఇతడు ఎవరో మహాత్ముడి లాగా ఉన్నాడు, అని అనుకొని లేచి బ్రహ్మ రాక్షసుడికి నమస్కరించి నిలుచున్నాడు.
అప్పుడు ఆ రాక్షసుడు చంద్రవర్ణుని చూస్తూ ఓయి బ్రాహ్మణుడా! నువ్వు ఎవరు? నీ నివాస స్థానం ఎక్కడ? ఈ నిజ్జన ప్రదేశానికి ఎందుకు వచ్చావు? ఇక్కడ ఎందుకు నిద్రపోతున్నావు? నీ వృత్తాంతం ఏమిటో చెప్పు అని అడిగాడు. చంద్రవర్ణుడు మిక్కిలి వినయముతో మొదటి నుండి తన గురించి చెప్పాలని అనుకుని తన పేరు చంద్రవర్ణుడని అని, విద్యాభ్యాసం కోసం తాను ఇల్లు వదిలి రావడం, దేశ దేశాలు తిరగడం, ఎక్కడ తనకు గురువు లభించకపోవడం, నిరాశపడి తను తిరిగి తన గ్రామానికి తిరిగి బయలుదేరడం, అలసిపోయి ఉన్నతనకు దాహం వేసి ఇక్కడికి నీరు తాగడానికి వచ్చి తృప్తిగా నీరు తాగి చల్లగా ఉండడం వల్ల ఈ చెట్టు నీడలో విశ్రమించాను, హాయిగా వేయడం వల్ల ఇక్కడ నిద్రపోయాను అని చెప్పాడు. మహాత్మా! ఎండ వేడి వలన అలసిపోయి నిద్రపోయాను అందువలన మీ రాకను గుర్తించలేదు, నా అపరాధాన్ని క్షమించాలని కోరుతున్నాను. మీరు తట్టి లేపే వరకు నాకు మెలకువ లేదు అని చెప్పాడు.
బ్రహ్మ రాక్షసుడు అతని చరిత్ర విని అతనికి విద్యపై కలిగి ఉన్న ఆసక్తిని చూసి ఆశ్చర్యపడి శాంతముఖుడై, అతనిని చూసి చంద్రవర్ణా! నువ్వు మిక్కిలి బుద్ధిమంతుడివి. నీకు విద్య మీద ఉన్న ఆసక్తి అధికము, ఎన్నో శాస్త్ర విద్యలను అభ్యసించిన తృప్తి చెందక ఇంకా విశేషాలను గ్రహించాలని ఆపేక్ష కలవాడివై, ఇల్లు వాకిలి వదిలి గురువులు కొరకై నాన్న దేశాలు తిరిగి మహా ప్రయాస చేశావు చెందావు. అవును, విద్యకు అంతం ఎక్కడిది? విద్యాపేక్ష కలవారు కష్టాలను లెక్కిస్తారా? అయినా కూడా ఇన్ని కష్టాలకు లోనైనా నీ కోరిక నెరవేరగలదా? అయ్యో పాపం,నీ కష్టం అంత వ్యర్థమైనది. దీనికై నేను జాలి పడుతున్నాను. నువ్వు నా పట్ల చేసిన అపరాధం ఏదీ లేదు, కావున నిన్ను మన్నించడానికి కారణం ఏమీ లేదు. నిద్రపోతున్న నిన్ను నిద్ర లేపి నేనే తప్పు చేసిన వాడిని అయ్యాను. నువ్వు అడుగుటకు ముందే నా చరిత్ర చెప్పి యోగ్యుడైన నీకు ఒక ఉపకారం చేయాలని అనుకుంటున్నాను. నిన్ను చూసి నీ కథను వినడం వల్ల నా మనసులో జాలి పుట్టింది. అందుకే నేను ఎవరో? నేనిక్కడ ఉండడానికి గల కారణం ఏమిటో ముందు చెప్తాను శ్రద్ధగా విను అని పలికి ఇలా చెప్పడం ప్రారంభించాడు.
దశరథుడు అయోధ్యకు చేరటం పరశురాముడు. వెళ్ళగానే రాముడు. విష్ణుధనుస్సును, బాణాలను. వరుణ దేవునికి సమర్పించాడు. దశరథునికి వసిష్టాది. మహర్షులకు నమస్కరించి తండ్రిని వ్యాకులపాటు చెందవలదని ఊరడించాడు. అప్పుడు రాముడు దశరథుడితో ఇలా అన్నాడు: తండ్రీ! పరశురాముడు వెళ్లిపోయాడు. ఇక నీవు ఆతడిని గూర్చి చింతించటం మాను. మనమందరమూ అయోధ్యకు పోదాం. వాన చినుకులకు ఎదురు చూచే చాతక పక్షులవలె సైన్యమంతా నీ ఆజ్ఞలకై వేచి ఉంది. వారందరికీ అయోధ్య వైపు ప్రయాణానికి అనుమతి ఇవ్వు అని అన్నాడు. రాముని మాటలు విన్న దశరథుడు స్పృహని తిరిగి పొందాడు. పుత్రుని ప్రేమానురాగాలతో కౌగలించుకున్నాడు. ఆయనకంతా ఒక కలలాగా అనిపించింది. రాముడు పునర్థన్మ ఎత్తినట్లుగా ఆనందపడిపోయాడు. దశరథుని పరివారమంతా అయోధ్యా నగరం చేరుకున్నారు. నగర వీథులన్నీ నీళ్ళుచల్లి, వీథి వీథికీ తోరణాలు కట్టారు. ప్రజలంతా ఆనందోత్సాహాలతో నాట్యం చేశారు. మంగళవాద్యాలెన్నో మోగించారు. ప్రజలు, మంత్రులు ఎదురు వచ్చి స్వాగత వచనాలు పలికారు. వారంతా అంతఃపురానికి చేరుకున్నారు. కౌసల్య, సుమిత్ర, కైకేయిలు ఎదురువచ్చి సీత, ఊర్మిళ, మాండవీ, శృతకీర్తులను అనురాగంతో అ...
శివ ధనస్సు పూర్వం దక్ష ప్రజాపతి శివుడికి హవిస్సులు ఇవ్వని యాగము ప్రారంభించాడు. శివుడులేని చోట మంగళం ఎలా ఉంటుందని దక్షుని కుమార్తె అయిన సతీదేవి (పార్వతీదేవి); యోగాగ్నిలో శరీరాన్ని వదిలింది. ఆగ్రహించిన శివుడు రుద్రుడయ్యాడు. అసలు ఇలాంటి యాగానికి దేవతలు ఎందుకు వెళ్ళారని ఆయన ధనుస్సు పట్టుకున్నాడు, వెంటనే దేవతలు ప్రార్థించగా ఆయన శాంతించాడు. ఆ ధనుస్సుని జనక మహారాజు వంశములో పుట్టిన దేవరాతుడు అనే రాజు దగ్గర న్యాసంగా (అంటే కొంతకాలం ఉంచారు) ఉంచారు. అప్పుడా దేవరాతుడు ఆ ధనుస్సుని ఒక మంజుషలో (పెద్ద పెట్టె) పెట్టాడు. చక్రాలున్నా ఆ మంజుషలో శివ ధనుస్సు ఉండగా తొయ్యాలంటే దాదాపు 5000 మంది కావాలి. అలా ఆ విదేహ వంశీయులు ఆ శివ ధనుస్సుని రోజు పూజిస్తూ, పరమ పవిత్రంగా చూసుకుంటూ ఉన్నారు. అలాగే నేను ఒకప్పుడు యజ్ఞము చేద్దామని భూమిని దున్నుతున్నాను. అలా దున్నుతున్నప్పుడు నాగటి చాలుకి తగిలి ఒక బాలిక తనంత తానుగా పైకి లేచింది. నాగటి చాలుకి తగిలి పైకి వచ్చింది కనుక, అలాగే భూమికి ఉన్నంత ఓర్పు ఉన్నది కనుక ఆమెని సీతా అని పిలిచాము (జనకుని కూతురు కనుక జానకి, మిథిలానగరంలో పుట్టింది కనుక మైథిలి, దేహం మీద భ్రాంతిలేన...
గొప్ప త్యాగం శివానందుడు అనే వ్యక్తి ఒకనాడు అరణ్య మార్గంలో వస్తుండగా ఒక రాక్షసుడు అతనికి ఎదురొచ్చి “ఓయి మానవుడా! నేను మిక్కిలి ఆకలితో ఉన్నాను. నిన్ను తినేస్తాను" అన్నాడు. శివానందుడు చేతులు జోడించి "రాక్షసోత్తమా! నేను నా కుమారై వివాహం కోసం ఆభరణాలు తీసుకుని వెళుతున్నాను. ఇవి ఇంటిలో ఇచ్చి మరల వచ్చి నీకు ఆహారం కాగలను” అన్నాడు, "వెళ్లి త్వరగా రా” అన్నాడు రాక్షసుడు. శివానందుడు త్వరగా ఇంటికివెళ్లి నగలు తన భార్య చేతికిచ్చి "అమ్మాయి వివాహం చక్కగా జరిపించు. నేను రాక్షసునికి ఆహారంగా వెళుతున్నాను." అని విషయం వివరించాడు. చాటునుండి ఇది విన్న శివానందుడి తనయుడు తండ్రి కంటే ముందుగానే పరుగుపరుగున రాక్షసుడి వద్దకు వచ్చి “నా తండ్రికి బదులుగా నన్ను ఆహారంగా స్వీకరించు" అన్నాడు. అంతలో శివానందుడు వచ్చి కుమారుడిని వదిలివేసి, తనను తినమని అన్నాడు. వీరిద్దరూ వాదులాడుకుంటూ ఉండగానే దూరం నుంచి కర్ర సాయంతో ఒక వృద్ధుడు వచ్చి "నేను శివానందుడి తండ్రిని. నన్ను తిని వాళ్లను వదిలేయి" అన్నాడు. అంతలో ఒక ముత్తయిదువ వచ్చి "భర్తనో, కొడుకునో కోల్పోయి నేను జీవించ లేను, నన్ను తిను"...
Comments