ప్రేమ కోసం రాజసభ వరకు వచ్చిన అలంకారవతి కథ అలంకారవతి చంద్రవర్మను వెంటబెట్టుకొని రాజసభకు వెళ్ళింది. రాజుకు నమస్కరించి అక్కడ నిలబడింది. చంద్రవర్మ ఆ రాజును ఆశీర్వదించాడు. అందగాడైన చంద్రవర్మ గొప్ప తేజస్సుతో, మన్మథుడిలా ప్రకాశిస్తూ ఉండటం చూసి, ఆ పట్టణ ప్రభువైన మహేంద్రవర్మ ఆశ్చర్యపోయాడు. రాజు వారిని కూర్చోమని చెప్పి, వేశ్య కూతురైన అలంకారవతిని చూసి ఇలా అడిగాడు: "ఓ అందగత్తె! నువ్వు ఎవరివి? ఈ నగరంలోనే ఉంటావా? నిన్ను నేనెప్పుడూ చూడలేదే! ఈ బ్రాహ్మణోత్తముడు ఎవరు? ఇతడిని ఇప్పుడు ఇక్కడికి ఎందుకు తీసుకొచ్చావు? మీరు వచ్చిన కారణం ఏంటో వివరించు." అందుకు అలంకారవతి రాజుతో ఇలా అంది: "మహాప్రభూ! నేను ఈ నగరంలోనే పేరుపొందిన ఒక వేశ్య కుమార్తెను. నా పేరు అలంకారవతి. నేను ఒక వ్రతాన్ని నియమంగా పెట్టుకుని, మా వేశ్య కుల మర్యాద అయిన వ్యభిచార వృత్తిని వదిలేశాను. బయటి ప్రపంచానికి కూడా తెలియకుండా ఇప్పటివరకు ఇంట్లోనే కాలం గడిపాను. అందుకే మీరు నన్ను చూసే అవకాశం రాలేదు." ఆ తర్వాత ఆమె తన వ్రతం వివరాలను, ఆ బ్రాహ్మణుడు తన ఇంటికి రావడం, అతడిని చూసి తాను మోహించి, నిద్ర లేపడానికి పడిన తాపత్రయాన్ని, తన మనసులోన...
భోజరాజు సింహాసనం ఎక్కడానికి మొదటి మెట్టుపై పాదం పెట్టగానే ఆ మెట్టుపై ఉన్న రత్న ప్రతిమా భోజరాజుని చూసి అతడు అత్యంత ఆశ్చర్యం చెందేలాగా మనుష్య వ్యాఖ్యలతో ఇలా అన్నది.
ఓ భోజరాజా! నీవు ఈ సింహాసనాన్ని అతికుతూహలంతో ఎక్కుటకు ప్రయత్నించి వచ్చిన వాడివి కానీ దీనిని ఆరోహించటానికి గాని, దీనిపై ఆసీనుడు అగుటుకు గాని సామాన్యులకు సాధ్యము కాదు. ఇది సాహసం మరియు దానాలలో గొప్పవాడు, జగత్తులో ప్రసిద్ధి చెందిన వాడు, రాజులలో పరమేశ్వరుడైన విక్రమార్క రాజశేఖరుని సింహాసనం. దీనిపై అతడు కానీ అతనితో సమానమైన వారు కానీ ఎక్కాలి కానీ ఇతరులు అర్హులు కాదు. విక్రమార్కునికి ఇది దేవేంద్రుడిచే ఇవ్వబడింది కానీ మనుషులచే నిర్మించబడింది కాదు.
ఆ పృథ్వీ నాయకుడు గతించిన తర్వాత ఇది భూమిలో పూడ్చిపెట్టబడింది. అలా చేయటానికి కారణం కలుదు. నా లాగానే ఈ సింహాసనానికి కల 32 మెట్లపై ఉన్న 32 బొమ్మలు మాట్లాడగలవు. దీని కొరకు నువ్వు ఆశ్చర్య పడాల్సిన అవసరం లేదు. బొమ్మలుగా ఉండి కూడా మాకు మాట్లాడే శక్తి కలగడానికి కారణం లేకపోలేదు, మెల్లగా నీకు అన్ని విషయాలు తెలుస్తాయి. ఇప్పుడు చెప్పేది ఏంటంటే, దిగాంత విశ్రాంత కీర్తి ధనుడు, సకల విద్యా విశారదుడు,చతుష్టష్టి కళాధ్యక్షుడు, అసమాన శౌర్య,ధైర్య, గాంభీర్యా పరాక్రమ శోభితుడు, సాహస, దాన గుణాది సకల సద్గుణ సంపూర్ణుడైన విక్రమార్క రాజు వంటి లక్షణాలు నీకు కలిగి ఉంటేనే నీవు ఈ సింహాసనాన్ని ఎక్కి కూర్చో,లేనిచో నీ కోరికను వదులుకో. నా మాటలను నిరాకరించి ఎక్కడానికి ప్రయత్నిస్తే దానివలన నీకు హాని సంభవిస్తుంది. ఆలోచించక తొందరపడి ఏ కార్యమును చేయరాదని పెద్దవారు చెప్పే నీతి వాక్యాలను తలుచుకొని,సింహాసనం ఎక్కవద్దని మొదటి సాలభంజిక ఆపివేసింది.
అప్పుడు భోజరాజుకు కలిగిన ఆశ్చర్యం అంతింతకాదు. భోజరాజు లాగానే సభా మండపాన చేరిన అందరూ విస్మయంతో అలాగే చూస్తున్నారు. భోజుడు సింహాసనం ఆరోహించడం మాని ఆ సాలభంజికతో, ఓ బొమ్మ! నీ వాక్యాలు వినగా నా మనసుకు అధికమైన ఆశ్చర్యం కలుగుతుంది. ఈ సింహాసనం ఎవరిది అని నువ్వు చెప్పావో, ఆ విక్రమార్కుడి చరిత్ర నాకు తెలియదు. అతని గుణములు వంటి గుణాలు నా దగ్గర ఉన్నవో లేవో చెప్పుటకు నాకు సాధ్యం కాదు. ఇంతటి శక్తి కలిగి ఉన్న నీవే అది నిర్ణయించాలి. ప్రతిమలుగా ఉన్నా కూడా నీ సామర్థ్యం అద్వితీయమై ఉన్నట్లు నాకు అనిపిస్తుంది. నా కోరికను అంగీకరించి విక్రమార్కుని చరిత్ర ఎలాంటిదో, అతని గుణం ఎలాంటిదో చెప్పుము వినాలని అనుకుంటున్నాను అని ప్రతిమను అడిగాడు.
అప్పుడు ఆ ప్రతిమ సంతోషంతో భోజరాజుతో నరేశ్వరా! పరమయోగ్యుడైన కీర్తి ప్రతిష్టపరుడగు విక్రమార్క మహినాధుడి చరిత్ర చాలా గొప్పది. వినదగినది అతని గుణ విశేషాలను వర్ణించి పలుకుటకు నా శక్తి కొలది చెప్తాను. అతని వృత్తాంతం నీవు నీవు వినాలి అని కోరడం తగినదే, నేను చెప్తాను సావధాన మనసు కలిగి ఆలకింపము అని చెప్పింది.
దశరథుడు అయోధ్యకు చేరటం పరశురాముడు. వెళ్ళగానే రాముడు. విష్ణుధనుస్సును, బాణాలను. వరుణ దేవునికి సమర్పించాడు. దశరథునికి వసిష్టాది. మహర్షులకు నమస్కరించి తండ్రిని వ్యాకులపాటు చెందవలదని ఊరడించాడు. అప్పుడు రాముడు దశరథుడితో ఇలా అన్నాడు: తండ్రీ! పరశురాముడు వెళ్లిపోయాడు. ఇక నీవు ఆతడిని గూర్చి చింతించటం మాను. మనమందరమూ అయోధ్యకు పోదాం. వాన చినుకులకు ఎదురు చూచే చాతక పక్షులవలె సైన్యమంతా నీ ఆజ్ఞలకై వేచి ఉంది. వారందరికీ అయోధ్య వైపు ప్రయాణానికి అనుమతి ఇవ్వు అని అన్నాడు. రాముని మాటలు విన్న దశరథుడు స్పృహని తిరిగి పొందాడు. పుత్రుని ప్రేమానురాగాలతో కౌగలించుకున్నాడు. ఆయనకంతా ఒక కలలాగా అనిపించింది. రాముడు పునర్థన్మ ఎత్తినట్లుగా ఆనందపడిపోయాడు. దశరథుని పరివారమంతా అయోధ్యా నగరం చేరుకున్నారు. నగర వీథులన్నీ నీళ్ళుచల్లి, వీథి వీథికీ తోరణాలు కట్టారు. ప్రజలంతా ఆనందోత్సాహాలతో నాట్యం చేశారు. మంగళవాద్యాలెన్నో మోగించారు. ప్రజలు, మంత్రులు ఎదురు వచ్చి స్వాగత వచనాలు పలికారు. వారంతా అంతఃపురానికి చేరుకున్నారు. కౌసల్య, సుమిత్ర, కైకేయిలు ఎదురువచ్చి సీత, ఊర్మిళ, మాండవీ, శృతకీర్తులను అనురాగంతో అ...
శివ ధనస్సు పూర్వం దక్ష ప్రజాపతి శివుడికి హవిస్సులు ఇవ్వని యాగము ప్రారంభించాడు. శివుడులేని చోట మంగళం ఎలా ఉంటుందని దక్షుని కుమార్తె అయిన సతీదేవి (పార్వతీదేవి); యోగాగ్నిలో శరీరాన్ని వదిలింది. ఆగ్రహించిన శివుడు రుద్రుడయ్యాడు. అసలు ఇలాంటి యాగానికి దేవతలు ఎందుకు వెళ్ళారని ఆయన ధనుస్సు పట్టుకున్నాడు, వెంటనే దేవతలు ప్రార్థించగా ఆయన శాంతించాడు. ఆ ధనుస్సుని జనక మహారాజు వంశములో పుట్టిన దేవరాతుడు అనే రాజు దగ్గర న్యాసంగా (అంటే కొంతకాలం ఉంచారు) ఉంచారు. అప్పుడా దేవరాతుడు ఆ ధనుస్సుని ఒక మంజుషలో (పెద్ద పెట్టె) పెట్టాడు. చక్రాలున్నా ఆ మంజుషలో శివ ధనుస్సు ఉండగా తొయ్యాలంటే దాదాపు 5000 మంది కావాలి. అలా ఆ విదేహ వంశీయులు ఆ శివ ధనుస్సుని రోజు పూజిస్తూ, పరమ పవిత్రంగా చూసుకుంటూ ఉన్నారు. అలాగే నేను ఒకప్పుడు యజ్ఞము చేద్దామని భూమిని దున్నుతున్నాను. అలా దున్నుతున్నప్పుడు నాగటి చాలుకి తగిలి ఒక బాలిక తనంత తానుగా పైకి లేచింది. నాగటి చాలుకి తగిలి పైకి వచ్చింది కనుక, అలాగే భూమికి ఉన్నంత ఓర్పు ఉన్నది కనుక ఆమెని సీతా అని పిలిచాము (జనకుని కూతురు కనుక జానకి, మిథిలానగరంలో పుట్టింది కనుక మైథిలి, దేహం మీద భ్రాంతిలేన...
గొప్ప త్యాగం శివానందుడు అనే వ్యక్తి ఒకనాడు అరణ్య మార్గంలో వస్తుండగా ఒక రాక్షసుడు అతనికి ఎదురొచ్చి “ఓయి మానవుడా! నేను మిక్కిలి ఆకలితో ఉన్నాను. నిన్ను తినేస్తాను" అన్నాడు. శివానందుడు చేతులు జోడించి "రాక్షసోత్తమా! నేను నా కుమారై వివాహం కోసం ఆభరణాలు తీసుకుని వెళుతున్నాను. ఇవి ఇంటిలో ఇచ్చి మరల వచ్చి నీకు ఆహారం కాగలను” అన్నాడు, "వెళ్లి త్వరగా రా” అన్నాడు రాక్షసుడు. శివానందుడు త్వరగా ఇంటికివెళ్లి నగలు తన భార్య చేతికిచ్చి "అమ్మాయి వివాహం చక్కగా జరిపించు. నేను రాక్షసునికి ఆహారంగా వెళుతున్నాను." అని విషయం వివరించాడు. చాటునుండి ఇది విన్న శివానందుడి తనయుడు తండ్రి కంటే ముందుగానే పరుగుపరుగున రాక్షసుడి వద్దకు వచ్చి “నా తండ్రికి బదులుగా నన్ను ఆహారంగా స్వీకరించు" అన్నాడు. అంతలో శివానందుడు వచ్చి కుమారుడిని వదిలివేసి, తనను తినమని అన్నాడు. వీరిద్దరూ వాదులాడుకుంటూ ఉండగానే దూరం నుంచి కర్ర సాయంతో ఒక వృద్ధుడు వచ్చి "నేను శివానందుడి తండ్రిని. నన్ను తిని వాళ్లను వదిలేయి" అన్నాడు. అంతలో ఒక ముత్తయిదువ వచ్చి "భర్తనో, కొడుకునో కోల్పోయి నేను జీవించ లేను, నన్ను తిను"...
Comments