ప్రేమ కోసం రాజసభ వరకు వచ్చిన అలంకారవతి కథ అలంకారవతి చంద్రవర్మను వెంటబెట్టుకొని రాజసభకు వెళ్ళింది. రాజుకు నమస్కరించి అక్కడ నిలబడింది. చంద్రవర్మ ఆ రాజును ఆశీర్వదించాడు. అందగాడైన చంద్రవర్మ గొప్ప తేజస్సుతో, మన్మథుడిలా ప్రకాశిస్తూ ఉండటం చూసి, ఆ పట్టణ ప్రభువైన మహేంద్రవర్మ ఆశ్చర్యపోయాడు. రాజు వారిని కూర్చోమని చెప్పి, వేశ్య కూతురైన అలంకారవతిని చూసి ఇలా అడిగాడు: "ఓ అందగత్తె! నువ్వు ఎవరివి? ఈ నగరంలోనే ఉంటావా? నిన్ను నేనెప్పుడూ చూడలేదే! ఈ బ్రాహ్మణోత్తముడు ఎవరు? ఇతడిని ఇప్పుడు ఇక్కడికి ఎందుకు తీసుకొచ్చావు? మీరు వచ్చిన కారణం ఏంటో వివరించు." అందుకు అలంకారవతి రాజుతో ఇలా అంది: "మహాప్రభూ! నేను ఈ నగరంలోనే పేరుపొందిన ఒక వేశ్య కుమార్తెను. నా పేరు అలంకారవతి. నేను ఒక వ్రతాన్ని నియమంగా పెట్టుకుని, మా వేశ్య కుల మర్యాద అయిన వ్యభిచార వృత్తిని వదిలేశాను. బయటి ప్రపంచానికి కూడా తెలియకుండా ఇప్పటివరకు ఇంట్లోనే కాలం గడిపాను. అందుకే మీరు నన్ను చూసే అవకాశం రాలేదు." ఆ తర్వాత ఆమె తన వ్రతం వివరాలను, ఆ బ్రాహ్మణుడు తన ఇంటికి రావడం, అతడిని చూసి తాను మోహించి, నిద్ర లేపడానికి పడిన తాపత్రయాన్ని, తన మనసులోన...
Get link
Facebook
X
Pinterest
Email
Other Apps
Jittula Marina Nakka
Get link
Facebook
X
Pinterest
Email
Other Apps
-
జిత్తులమారిన నక్క
ఇప్పుడు మనం జిత్తులమారి నక్క అనే కథ గురించి తెలుసుకుందాం !
అనగనగా ఒక అడవి ఆ అడవిలో ఒక నక్క ఉండేది. ఆ నక్క చాలా మోసం చేస్తూ ఉంటది అందరిని.ఆ నక్క ఆ అడవిలోకి ఎలా వచ్చిందో,ఎక్కడ్నించి వచ్చిందో ఎవరికీ తెలీదు.
మిగిలిన జంతువులకు ఆ నక్క ప్రవర్తన చాలా విచిత్రంగా ఉండేది.
అందుకని మిగతా నక్కలన్నీ నీవు మా దానివి కాదు అని అన్నవి అంతేకాదు దానితో మాట్లాడ్డం కూడా మానేశాయి.
ఇక ఆ నక్క దాని ఆటలు సాగక ఏమి చేయాలో అని ఆలోచించి దగ్గరలో ఉన్న ఊరికి పోయి ఒక మంగలి వాణితో స్నేహం చేసుకున్నది పాపం అతను చాలా మంచివాడు.అతను ఆ నక్క మాటలన్నీ నిజమనుకొని నక్కను నమ్మి దానితో స్నేహం చేశాడు.
వారు మంచి స్నేహితులయ్యారు. ఒకనాడు నక్క మంగలితో ఇలా అన్నది: మంగలిమామా! మంగలిమామా! మనం పండ్ల తోట వేసుకుంటే ఎలా ఉంటుంది , మనకి కావలసిన వన్నీ పళ్లు తిని మిగతా వాటితో వ్యాపారం చెయ్యొచ్చు కదా అన్నది. పాపం అతడు నమ్మి రకరకాల మొక్కలు తెచ్చి తోట వేసాడు.
అందులో మామిడి,సపోట,అరటి పండ్ల మొక్కలను అలాగే గుమ్మడి,దోస కూరగాయల చెట్లను నాటారు. తాను అతని భార్య జాగ్రత్తగా పెంచి నీళ్లుపోసేవారు. నక్కా మాత్రం పైకి పెత్తనం చేస్తూ అడిగితే కాపలా కాస్తున్నాను అని అనేది. కొన్ని రోజులకు తోట కాపుకు వచ్చింది, రాత్రికి రాత్రే అవి అన్నీ తిని ఒక పండు కాని కాయ కానీ కనిపించనీయకుండా చేసేది.
అలా రోజులు జరుగుతూ ఉండగా మంగలి నక్కబావా! నక్కబావా! తోటల్లో కాయలు ఏమైనా వున్నాయా అని అడిగాడు. అప్పుడు నక్క ఇలా అన్నది : ఇప్పుడెందుకు వస్తాయి వానాకాలం వస్తే కాయలు కాస్తాయి అని అన్నది మంగలి నమ్మి వానాకాలం వచ్చాక అడిగితే చలికాలంలో వస్తాయి అని అన్నది, అలా చలికాలం వచ్చాక అడిగితే వేసవికాలంలో వస్తాయి అని అన్నది. ఇలా ఎప్పటికప్పుడు మంగలిని మోసం చేస్తూ వచ్చింది.
ఇంతలో వేసవి కాలం వచ్చింది కాయలు కాచాయి. నక్క ఒకరోజు అడివికి పోయి మిగతా నక్కలతో స్నేహం చెయ్యాలని వాటన్నింటినీ విందుకు పిలిచింది .
అవి కావాలసిన అన్నిటినీ మిగతా పండ్లని మరియు కూరగాయలని పాడుచేశాయి. పాపం మరునాడు పొద్దున మంగలి వచ్చి తోట చూసి బాధపడ్డాడు. ఎక్కడ ఒక పండు కానీ కాయకానీ లేదు. ఒక మూలన మాత్రం ఒక గుమ్మడికాయ ఉంది ఆకులు కప్పి ఉండటం వలన ఆ గుమ్మడికాయ నక్కలకు కనపడలేదు.
మంగలికి నక్క చేసిన మోసం అంతా తెలిసి దానిని శిక్షించాలి అని అనుకున్నాడు మంగలి ఇంటికి వెళ్లి కత్తులు తీసి బాగా సాన పెట్టి గుమ్మడికాయకు చుట్టూ కట్టాడు
ఆ కత్తులు కనబడకుండా ఆకులు అడ్డం పెట్టి ఇంటికి వెళ్లి హాయిగా నిద్రపోయాడు. మరునాడు రాత్రి నక్క తీరికగా వచ్చింది దానికి బాగా ఆకలి వేసింది.తోటలో కాయలన్నీ తన తోటి అస్సలు ఇంతకుముందే పాడుచేశాయి తోట అంతా గాలించడం మొదలు పెట్టింది ఎక్కడైనా ఏమైనా దొరికిందేమో అని ! ఆఖరికి ఆ గుమ్మడికాయ కనబడింది. అది ఆశతో ఒక్కమాటుగా ఆ గుమ్మడికాయ మీదకు దూకింది ఇంకేమీ దాని ఒళ్లంతా తెగిపోయింది. నెత్తురు కారడం మొదలయింది ఒళ్లంతా మంటలు వచ్చేశాయి ఏడ్చుకుంటూ కాలు ఈడ్చుకుంటూ పోయి ఒక రాయి మీద కూర్చున్నది.
చాలా సేపటిదాకా దానికి నెత్తురు కారుతూనే ఉన్నది ఇలా ఇంకెప్పుడూ తప్పుడు పనులు చేయకూడదని మనసులో అనుకున్నది.
మంగలిని బాగా తిట్టింది ఎన్ని తిట్టినా, ఎవరిని తిట్టినా దాని నెప్పి తగ్గుతుందా నెత్తురు కారకుండా వుంటుందా! అవన్నీ జరుగుతూనే ఉంటాయి .
నెత్తురు కారడం ఆగిన తరువాత బయలుదేరామని అనుకున్నది కానీ ఆ నెత్తురు ఎండీ గడ్డకట్టి అందులోనే ఇరుక్కుపోయింది అందులోనుంచి కదలలేకపోయింది . నక్కకి మంగలి మీద బాగా కోపం వచ్చింది నేను కనుక ఇక్కడ నించి బయటికి వస్తే ఆ మంగలి పని పట్టకపోతే చూడు అని తనకి తానే శపధం చేసుకున్నది .
దశరథుడు అయోధ్యకు చేరటం పరశురాముడు. వెళ్ళగానే రాముడు. విష్ణుధనుస్సును, బాణాలను. వరుణ దేవునికి సమర్పించాడు. దశరథునికి వసిష్టాది. మహర్షులకు నమస్కరించి తండ్రిని వ్యాకులపాటు చెందవలదని ఊరడించాడు. అప్పుడు రాముడు దశరథుడితో ఇలా అన్నాడు: తండ్రీ! పరశురాముడు వెళ్లిపోయాడు. ఇక నీవు ఆతడిని గూర్చి చింతించటం మాను. మనమందరమూ అయోధ్యకు పోదాం. వాన చినుకులకు ఎదురు చూచే చాతక పక్షులవలె సైన్యమంతా నీ ఆజ్ఞలకై వేచి ఉంది. వారందరికీ అయోధ్య వైపు ప్రయాణానికి అనుమతి ఇవ్వు అని అన్నాడు. రాముని మాటలు విన్న దశరథుడు స్పృహని తిరిగి పొందాడు. పుత్రుని ప్రేమానురాగాలతో కౌగలించుకున్నాడు. ఆయనకంతా ఒక కలలాగా అనిపించింది. రాముడు పునర్థన్మ ఎత్తినట్లుగా ఆనందపడిపోయాడు. దశరథుని పరివారమంతా అయోధ్యా నగరం చేరుకున్నారు. నగర వీథులన్నీ నీళ్ళుచల్లి, వీథి వీథికీ తోరణాలు కట్టారు. ప్రజలంతా ఆనందోత్సాహాలతో నాట్యం చేశారు. మంగళవాద్యాలెన్నో మోగించారు. ప్రజలు, మంత్రులు ఎదురు వచ్చి స్వాగత వచనాలు పలికారు. వారంతా అంతఃపురానికి చేరుకున్నారు. కౌసల్య, సుమిత్ర, కైకేయిలు ఎదురువచ్చి సీత, ఊర్మిళ, మాండవీ, శృతకీర్తులను అనురాగంతో అ...
శివ ధనస్సు పూర్వం దక్ష ప్రజాపతి శివుడికి హవిస్సులు ఇవ్వని యాగము ప్రారంభించాడు. శివుడులేని చోట మంగళం ఎలా ఉంటుందని దక్షుని కుమార్తె అయిన సతీదేవి (పార్వతీదేవి); యోగాగ్నిలో శరీరాన్ని వదిలింది. ఆగ్రహించిన శివుడు రుద్రుడయ్యాడు. అసలు ఇలాంటి యాగానికి దేవతలు ఎందుకు వెళ్ళారని ఆయన ధనుస్సు పట్టుకున్నాడు, వెంటనే దేవతలు ప్రార్థించగా ఆయన శాంతించాడు. ఆ ధనుస్సుని జనక మహారాజు వంశములో పుట్టిన దేవరాతుడు అనే రాజు దగ్గర న్యాసంగా (అంటే కొంతకాలం ఉంచారు) ఉంచారు. అప్పుడా దేవరాతుడు ఆ ధనుస్సుని ఒక మంజుషలో (పెద్ద పెట్టె) పెట్టాడు. చక్రాలున్నా ఆ మంజుషలో శివ ధనుస్సు ఉండగా తొయ్యాలంటే దాదాపు 5000 మంది కావాలి. అలా ఆ విదేహ వంశీయులు ఆ శివ ధనుస్సుని రోజు పూజిస్తూ, పరమ పవిత్రంగా చూసుకుంటూ ఉన్నారు. అలాగే నేను ఒకప్పుడు యజ్ఞము చేద్దామని భూమిని దున్నుతున్నాను. అలా దున్నుతున్నప్పుడు నాగటి చాలుకి తగిలి ఒక బాలిక తనంత తానుగా పైకి లేచింది. నాగటి చాలుకి తగిలి పైకి వచ్చింది కనుక, అలాగే భూమికి ఉన్నంత ఓర్పు ఉన్నది కనుక ఆమెని సీతా అని పిలిచాము (జనకుని కూతురు కనుక జానకి, మిథిలానగరంలో పుట్టింది కనుక మైథిలి, దేహం మీద భ్రాంతిలేన...
గొప్ప త్యాగం శివానందుడు అనే వ్యక్తి ఒకనాడు అరణ్య మార్గంలో వస్తుండగా ఒక రాక్షసుడు అతనికి ఎదురొచ్చి “ఓయి మానవుడా! నేను మిక్కిలి ఆకలితో ఉన్నాను. నిన్ను తినేస్తాను" అన్నాడు. శివానందుడు చేతులు జోడించి "రాక్షసోత్తమా! నేను నా కుమారై వివాహం కోసం ఆభరణాలు తీసుకుని వెళుతున్నాను. ఇవి ఇంటిలో ఇచ్చి మరల వచ్చి నీకు ఆహారం కాగలను” అన్నాడు, "వెళ్లి త్వరగా రా” అన్నాడు రాక్షసుడు. శివానందుడు త్వరగా ఇంటికివెళ్లి నగలు తన భార్య చేతికిచ్చి "అమ్మాయి వివాహం చక్కగా జరిపించు. నేను రాక్షసునికి ఆహారంగా వెళుతున్నాను." అని విషయం వివరించాడు. చాటునుండి ఇది విన్న శివానందుడి తనయుడు తండ్రి కంటే ముందుగానే పరుగుపరుగున రాక్షసుడి వద్దకు వచ్చి “నా తండ్రికి బదులుగా నన్ను ఆహారంగా స్వీకరించు" అన్నాడు. అంతలో శివానందుడు వచ్చి కుమారుడిని వదిలివేసి, తనను తినమని అన్నాడు. వీరిద్దరూ వాదులాడుకుంటూ ఉండగానే దూరం నుంచి కర్ర సాయంతో ఒక వృద్ధుడు వచ్చి "నేను శివానందుడి తండ్రిని. నన్ను తిని వాళ్లను వదిలేయి" అన్నాడు. అంతలో ఒక ముత్తయిదువ వచ్చి "భర్తనో, కొడుకునో కోల్పోయి నేను జీవించ లేను, నన్ను తిను"...
Comments